1 Niedziela Wielkiego Postu – rok A
Ewangelia (Mt 4,1-11)
Kazanie dla dzieci – o kuszeniu Jezusa
Drogie dzieci,
czy wiecie, jak powstaje diament?
Diament powstaje z węgla. Nie wystarczy jednak tylko chcieć, żeby węgiel stał się diamentem. Potrzeba bardzo wysokiej temperatury, wielkiego ciśnienia i dużo czasu. To niezwykle długi proces.Nie wystarczy więc patrzeć na kawałek grafitu z ołówka i bardzo chcieć, żeby zamienił się w diament. Samo chcenie nie wystarczy — potrzebne jest działanie i przemiana.
To trochę przypomina pierwsze kuszenie Pana Jezusa na pustyni. Diabeł powiedział Jezusowi: „Powiedz, żeby kamień stał się chlebem”. Chciał, żeby Jezus poszedł na skróty.
A Jezus odpowiedział, że człowiek nie żyje tylko chlebem, ale słowem Boga.To pokazuje nam, że w życiu nie wystarczy tylko chcieć dobra — trzeba jeszcze czynić dobro. Bóg także działał — stwarzając świat, wypowiadał słowo. Gdy działamy, czasem potrzebujemy pomocy innych. Musimy przyznać, że sami nie wszystko potrafimy.
Wyobraźcie sobie teraz inną sytuację.
Idziecie ulicą i widzicie ogrodzenie z tabliczką: „Uwaga pies”. Za płotem stoi duży pies. Warczy, szczeka i pokazuje, że pilnuje terenu.
A ktoś mimo to podchodzi coraz bliżej, wkłada rękę przez ogrodzenie i prowokuje psa. W końcu pies drapnie tę osobę.Czy wtedy można powiedzieć, że to tylko wina właściciela psa?
Przecież były ostrzeżenia.To przypomina drugie kuszenie Jezusa. Diabeł chciał, żeby Jezus rzucił się z wysokości i sprawdził, czy Bóg Go uratuje.
Jezus nie chciał jednak wystawiać Boga na próbę.To uczy nas, że nie wolno specjalnie robić czegoś niebezpiecznego i potem oczekiwać, że Bóg wszystko naprawi. Bóg daje nam rozum i znaki ostrzegawcze — trzeba ich słuchać.
Trzecia sytuacja – co wybieram: Boga czy rzeczy?
Gracie w ulubioną grę albo oglądacie film.
Można go zatrzymać i wrócić później.W tym czasie ktoś was woła: mama na kolację, babcia na rozmowę, kolega na spotkanie.
Ale wy mówicie: „Jeszcze chwilę”.
I ta chwila trwa bardzo długo.Gdy w końcu przychodzicie — tej osoby już nie ma.
Do gry można wrócić.
Do filmu można wrócić.
Ale do spotkania z człowiekiem — nie zawsze.To pomaga nam zrozumieć trzecie kuszenie Jezusa.
Diabeł obiecywał Mu wszystkie skarby świata, ale pod jednym warunkiem — żeby Jezus oddał mu pokłon.To znaczyło: wybierz rzeczy zamiast Boga.
Wybierz bogactwo zamiast miłości do Ojca.Ale Jezus nie chciał oddać pokłonu diabłu za rzeczy.
Wybrał Boga.I to jest lekcja dla nas:
czasem musimy wybrać — czy ważniejsze są rzeczy, czy Bóg i ludzie.Bo największym skarbem na ziemi są relacje i miłość do Boga i ludzi.
Rzeczy są mniej ważne niż osoby.
Na końcu pamiętajmy jeszcze o jednym.
Jezus poszedł na pustynię na 40 dni.
Pustynia to miejsce ciszy.
Tam można usłyszeć Boga.W naszym życiu też potrzebujemy ciszy — choćby krótkiej chwili bez hałasu, telefonu i pośpiechu.
W ciszy łatwiej usłyszeć w sercu, co jest dobre, a co złe.Temu właśnie służy rachunek sumienia — żeby zatrzymać się i posłuchać swojego serca i Boga.
Kazanie dla rodziców – o kuszeniach Jezusa i pierwszych trzech przykazaniach
Drodzy Rodzice,
Ewangelia o kuszeniach Jezusa na pustyni nie jest tylko historią o Jezusie. Dotyczy naszych codziennych wyborów i relacji z Bogiem. Trzy kuszenia pomagają zrozumieć pierwsze trzy przykazania – o relacji z Bogiem.
Pierwsze kuszenie a pierwsze przykazanie
„Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną.”Diabeł mówi Jezusowi: „Powiedz, aby ten kamień stał się chlebem.”
Chleb jest dobrem i potrzebny, ale opisana tu pokusa to stawianie siebie ponad Boga – używanie darów tylko dla wygody.
Dotyka nas, gdy myślimy: „Panie Boże, załatw wszystko za mnie. Nie chcę nic zmieniać.”
To nie relacja dziecka z Ojcem. Dziecko prosi: „Tato, pomóż mi” – i uczy się wysiłku, bierze odpowiedzialność.
Pierwsze przykazanie stawia Boga na pierwszym miejscu. Nie nasze „ja”, wygody czy chciejstwo. Wtedy wszystko inne układa się dobrze.
Drugie kuszenie a drugie przykazanie
„Nie będziesz brał imienia Pana Boga swego nadaremno.”Diabeł namawia Jezusa: rzuć się w dół, aniołowie uratują.
To pokusa wystawiania Boga na próbę. Myślimy: „Bóg wybaczy. Mnie nic się nie stanie. Mogę robić, co chcę.”
To niebezpieczna pycha. Branie imienia Boga nadaremno to nie tylko złe słowa. To zasłanianie się Nim, usprawiedliwianie błędów, traktowanie miłosierdzia jak oczywistości.
Jezus pokazuje pokorę i zaufanie. Jako rodzice uczymy dzieci wiary przykładem odpowiedzialności, nie pustymi deklaracjami.
Trzecie kuszenie a pierwsze przykazanie (bałwochwalstwo)
„Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną.”Diabeł obiecuje Jezusowi wszystkie bogactwa świata za pokłon.
To kuszenie sukcesem, pieniędzmi, posiadaniem. Świat kręci się wokół rzeczy, nie Boga.
Jezus wybiera Boga, nie bogactwo. Pokusa to oddawanie pokłonu innemu „panu” – pracy, karierze czy rzeczom zamiast Bogu.
Dla nas to lekcja: co stawiamy na pierwszym miejscu w domu?
Pustynia – miejsce ciszy i prawdy
Jezus idzie na pustynię – w ciszę. Dziś pustynią jest chwila bez telefonu i hałasu.
Diabeł to głos pokusy w sercu: egoizm, lęk, wygoda. Potrzebujemy rachunku sumienia, by rozeznawać dobro.
Zakończenie dla rodziców
Drodzy Rodzice, dzieci uczą się wiary patrząc na nas: jak podejmujemy decyzje, co stawiamy na pierwszym miejscu, czy mamy czas dla Boga i nich.
Pierwsze trzy przykazania uczą porządkować relację z Bogiem. Gdy ona jest dobra, całe życie się układa.
Wiara to nie tylko modlitwa. To wybory każdego dnia.
Opr. Kl. Krzysztof Wowra
Tekst stanowi fragment opracowania materiałów pomocniczych do prowadzenia kazań i katechez dla dzieci w ramach programu katechezy parafialnej „Śladem Ewangelii”.